در آن دوران لوهاور به عنوان يكى از بنادر معتبر فرانسه، محل رفت وآمد كشتى هاى تجارى انگليسى بود. در اين رهگذر آمده است، ملوانان انگليسى هنگام فراغت با گلو له هاى پارچه اى روى شن هاى ساحل بازى مى كردند. «بازى» اى كه رفته رفته و با گذر توپ پارچه اى از فاصله دو بشكه خالى از حالت وقت كشى و تفريح به مسابقه ميان ملوانان و كاركنان بندرى فرانسه و انگلستان درآمد. در تاريخ فوتبال آمده است. لوهاور به عنوان نخستين باشگاه اروپايى «بازى با پا» به برگزارى مسابقاتى محلى و همچنين با همسايه انگليسى خود پرداخته است. در فرانسه به غير از لوهاور، تيم هاى مدعى ديگرى چون ليل، گرونوبل و نيس تيمى هم وجود دارد كه برخى در دسته پايين تر و گاه در سطح محلى بازى مى كنند. جدا از بحث پيشينه، تيم هايى هستند كه به خاطر درخشش طولانى در فرانسه و حضور موفق در اروپا به عناوينى چون «ممتاز»، «تاريخ ساز» و به تعبيرى «كاريزماتيك» (صاحب حس وحال و «آ ن» ماندگار) شناخته مى شونه كه مى توان به رمس، نانت، بوردو، پارى سن ژرمن، موناكو و ليون اشاره كرد كه هركدام دوره اى از تاريخ يكصد سال اخير فرانسه را به نام خود ثبت كرده اند. در اين رهگذر رمس در دهه ۵۰ در صحنه داخلى و در فوتبال اروپا در رقابت بارئال مادريد بزرگ به نامى ماندگار بدل شده است. نانت كه اينك در دسته پايين تر است همراه بوردو، موناكو و در اين سالها ليون، با كسب افتخارات زياد در فرانسه و حضور قابل قبول در اروپا براى خود اعتبارى بى چون وچرا به دست آ ورده اند. ضمن اينكه پارى سن ژرمن با قدمتى كمتر از بقيه نزديك به
۳۵ سال تيم محبوب پايتخت و صاحب اسم اين كشور است.
مارسى پس از سن اتى ين
در قدمت تيم هاى ماندگار نام مارسى ديده مى شود؛ تيمى بزرگ و پرطرفدار در جنوب فرانسه كناره مديترانه همراه با سن اتى ين ۲ تيمى هستند كه در ۲ دهه (۷۰ و ۸۰ ميلادى) درخشان از فوتبال فرانسه و اروپا را به خود اختصاص داده اند. مارسى با ورزشگاه تاريخى خود ولودروم و طرفداران بى شمارى كه در زمره «آتشين» هاى اروپا به حساب مى آيند، دهه ۸۰ ميلادى را به خود اختصاص داده بود؛ قهرمانى هاى پى درپى و پرشمار در فرانسه و حضورى درخشان در رقابت با بزرگان اروپا به ويژه ميلان از مارسى تيمى ساخته بود كه بهترين هاى اروپا، آرزوى بازى در اين تيم را داشتند. تعدادى از بازيكنان بزرگ فرانسه مانند تيه رى آنرى و پاپن بهترين سالهاى فوتبال خود را در ولودروم سپرى كردند. از سوى ديگر اما سن اتى ين ماجرا و داستان ديگرى دارد. سبزپوشان افسانه اى فرانسه با عملكرد خود در دهه ۷۰ ميلادى دوره اى از فوتبال فرانسه را رقم زدند كه با عنوان «داستان سن اتى ين» ثبت شده است. بازيكنانى چون پلاتينى، روشتو، لاركه، سانتينى، برادران ريولى، كركويچ (دروازه بان نامدار يوگوسلاوى در دوران شكوفايى فوتبال اين كشور در دهه ۷۰ ميلادى)، بخشى از بزرگان و ستارگان سبزپوش به شمار مى روند. سن اتى ين در فوتبال اروپا بارها تا نيمه نهايى پيش رفت و ديدار پايانى جام باشگاه هاى اروپا در ۱۹۷۵ در گلاسكو مقابل بايرن مونيخ در زمره بازى هاى ماندگار به حساب مى آيد.
يك فصل پنجم، يك فصل نگران سقوط!
سن اتى ين ،شهرى صنعتى در مركز فرانسه و همسايه ديوار به ديوار ليون تا اوايل دهه ۸۰ ميلادى به عنوان يكى از مراكز ساخت موتور سيكلت و دوچرخه با نام پژو به حساب مى آمد. رونق صنعتى و توجه خاص و كمك فراوان شهردارى و انجمن شهر دهه ۷۰ كه بيشتر از احزاب چپ تشكيل مى شدند. باعث شده بود تا سن اتى ين به تيمى پرامكان بدل شود و بتواند از پس دستمزدهاى كلان ستارگان آن روزگار برآيد. با درگرگونى در محصولات پژو و نزول درآمدهاى صنعتى شهر سن اتى ين و از سوى ديگر با ظهور و حضور سرمايه دارانى چون برنارد تاپى كه اداره مارسى را از اواخر دهه ۷۰ و سالهاى آغازين دهه ۸۰ ميلادى به دست گرفت، تيمى افسانه اى سن اتى ين روبه نزول نهاد و نه تنها توان خريد بازيكنان بزرگ را از دست داد بلكه به خاطر روى پا ايستادن مجبور به فروش ستارگان خود شد. ميشل پلاتينى از جمله ستاره هاى سبزپوش بود كه سن اتى ين به خاطر پيشنهاد كلان يوونتوس، او را به تورين فرستاد. از سالهاى آغازين دهه ۸۰ ميلادى نزول سن اتى ين هم شروع شده تا جايى كه تا سالهاى نخست هزاره سوم، چندين و چندبار ميان دسته برتر و پايين تر، به اصلاح معروف به «يو يو» بازى كرد. آخرين بازى سن اتى ين كه نتيجه آن با صعودش به ليگ برتر ارتباط مستقيم داشت مانند يك خبر مهم ملى در رسانه هاى فرانسه انعكاس يافت و «سبزها به ليگ برتر آمدند» عبارتى بود كه فرداى صعود سن اتى ين در تمام رسانه هاى اين كشور ديده و شنيده مى شد. در ۵ ، ۶ فصلى كه سن اتى ين در لوشامپيونه بازى مى كند
فراز و نشيب زيادى را پشت سر نهاده است به گونه اى كه در ۳ فصل پيش با قرار گرفتن در رده پنجم جدول به عنوان نماينده فرانسه راهى جام يوفا شد. در حالى كه فصل ۲۰۰۹ - ۲۰۰۸ را در حالى تمام كرد كه تا آخرين روز، ميان ماندن و رفتن معلق مانده بود. اينك با بازگشت كم وبيش يك سوم بازى هاى فصل ۲۰۰۹ -۲۰۰۸ ،سن اتى ين روزگار خوشى ندارد به طورى كه دست اندركاران و طرفدارانش با نگرانى به فرجام كار نگاه مى كنند.
3 امتياز پس از ۳ شكست
با گذشت ۱۲ بازى، سن اتى ين با ۱۳ امتياز(۴ پيروزى و يك تساوى) در رده شانزدهم است . رده اى كه به خاطر تراكم و نزديكى امتيازها ،هر لحظه در خطر نزول قرار دارد. عملكرد كنونى سن اتى ين كم وبيش مانند فصل گذشته در همين دوران است كه با ضعف خط دفاع و ناكارآمدى خط حمله، نمايان و توجيه پذير است. پس از آغاز فصلى فاجعه آميز شاگردان آلن پرن در خانه موناكو به يك پيروزى با ارزش دست يافتند كه هنگام رويارويى با بوردو در ورزشگاه جفرى گيشار به اوج خود رسيد. با پيروزى ۳ برصفر مقابل قهرمان فرانسه به نظر مى رسد كه سن اتى ين از خواب بيدار شده باشد اما اينگونه نشد و ۳ شكست پى درپى به ويژه ۲ بار در خانه، بارديگر آن روى سكه سبزپوشان را روكرد و سن اتى ين به حركت روى لبه تيغ ادامه داد. در هفته سيزدهم هم اما در دوازدهمين ديدارش(بازى هاى هفته يازدهم ليگ فرانسه به خاطر آنفلوانزاى A انجام نشد ) در فصل اخير، سن اتى ين در خانه نانسى با يك گل، صاحب ۳ امتيازى شد كه شايد با از سرگيرى ليگ پس از تعطيلات ۲ هفته اى دگرگونى سن اتى ين را باعث شود. نگاهى كوتاه به فصل گذشته و آغاز فصل كنونى، چه بسا نزول سن اتى ين را توجيه پذير كند.
امان از دست مصدوميت!
سن اتى ين فصل ۲۰۰۹- ۲۰۰۸ را با انبوهى از مصدومان آغاز كرد؛ لاندرين، ايلان،لوئيك پرن، تاولاديديس و مون سورو را اگر كنار دابو بگذاريم در مى يابيم كه در اختيار نداشتن اين تعداد بازيكن اصلى كار هرتيمى را با دشوارى روبرو مى سازد در اين ميان گفتنى است، بخش بزرگى از دفاع ثابت سن اتى ين به جاى حضور در تمرينات سرگرم مداواى مصدوميت خود بوده اند. درفصل اخير هم اوضاع سن اتى ين در ارتباط با مصدوميت چندان بهتر از فصل گذشته نيست، به طور مثال و پيش از ديدار با نانسى، ۲ بازيكن كليدى بليز متويدى(كاپيتان) و يوهان بنالئون(مدافع ثابت) به دليل مصدوميت غايب بودند. ضمن اينكه سائوگو و فرناندز نيز هنوز از بند مصدوميت به طور كامل رهايى نيافته اند. از سوى ديگر مدافع كنارى سدريك وارو، لوئيك پرن و دابو نيز هنوز چگونگى حضورشان در تركيب تيم مشخص نشده است.
حسرت دوران طلايى
جدا از بحث مصدوميت كه مى تواند گريبان همه تيمها را بگيرد، سن اتى ين در ۲ فصل گذشته به خصوص از عدم هماهنگى در مديريت و اداره امورفنى هم رنج مى برد. ضمن اينكه درنقل وانتقالات هم عملكرد درست و مناسبى از خود برجاى ننهاده است. انتقال چند بازيكن مهم از جمله پاسكال فيندونو و بافه گوميس را هم مى توان در زمره عدم مديريت اين تيم به حساب آورد. طرفداران سن اتى ين و تاريخ فوتبال فرانسه، هنوز در حسرت سالهاى طلايى سبزپوشان مى سوزند و گاه با نااميدى به درخشش رقباى گذشته تيم هايى چون ليون، مارسى، موناكو، بوردو و مارسى نگاه مى كنند و دست آخر اينكه آلن پرن و شاگردانش مى دانند سقوط به دسته پايين تر چه معنايى دارد، آنها مى دانند بازگشت از جهنم براى سن اتى ين چه بسا به اين سادگى و به اين زودى ها امكان پذير نباشد.
